Danas mnogi ljudi koji žive u državama koje su nastale raspadom Jugoslavije otvoreno mrze i preziru sve ono što je partizanska vojska napravila tokom Drugog svjetskog rata, tako da su u mnogim mjestima promijenjena imena ulica koje su nosile imena Narodnih heroja, njihove biste ili spomenici su uklonjeni ili uništeni, ili su totalno zapuštene sve uspomene na velike heroje i antifašiste. Jedan od poznatijih je svakako bio i Narodni heroj Ivo Lola Ribar, a priča o ljubavi Lole i Slobode Trajković je jedna od potresnijih iz toga ratnog perioda. Ivo je bio rođen 1916. godine, a poginuo je 1943. godine na Glamočkom polju u pokušaju da otputuje u Kairo kao prvi diplomatski predstavnik nove Jugoslavije. Lolina majka je bila Tonica koja se nakon smrti svog prvog muža udala za doktora Ivana Ribara i rodila je dva sina Ivu i Juricu.

Mnogi se slažu da su braća ljepotu naslijedili od svoje majke dok su od oca naslijedili inteligenciju. Lila je jedno vrijeme studirao u Parizu, pa je školovanje nastavio u Beogradu, na Pravnom fakultetu gdje je bio jedan od najboljih studenata, te je bio poznat kao odličan govornik. Bio je iz bogate porodice, a njegov otac Ivan se bavio politikom, pa je veoma često i svoje sinove znao voditi na političke skupove, te im je objašnjavao kolika je potrebna jednakost među ljudima, posebno kada su socijalne stvari u pitanju te da bi svi trebali da žive dobro kao što živi njihova porodica

Već kao jako mlad postao je naklonjen ideji komunizma, te se isticao u borbi za jednaka prava radnika i seljaka. Nakon demonstracija koje su organizovane protiv vlade Cvetković- Maček, Lola je bio uhapšen zajedno sa velikim brojem komunista te je poslat u logor u Bileći. Početkom rata je postao član komiteta te je bio jedan od donosilaca odluke o podizanju ustanka te je postao najmlađi član Vrhovnog štaba

Ostatak pročitajte OVDJE